close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczpospolitej Polskiej

     

  • REPATRIACJA

  • Repatriacja to powrót do Polski osób polskiego pochodzenia. Jest to również szczególny, uprzywilejowany sposób nabycia obywatelstwa polskiego. Prawo to przysługuje wyłącznie osobom, które nie posiadają polskiego obywatelstwa, a pragną przesiedlić się na stałe do Polski. Repatriantem jest osoba, która przybyła do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej w celu repatriacji z zamiarem osiedlenia się na stałe. Data na stemplu przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej jest datą nabycia z mocy prawa przez tę osobę obywatelstwa polskiego. W drodze repatriacji obywatelstwo polskie mogą nabyć również małżonek i małoletnie dzieci pozostające pod władzą rodzicielską repatrianta.

     

    Zasady nabycia obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji, prawa repatrianta, a także zasady i tryb udzielania pomocy repatriantom i członkom ich rodzin określa ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.

     

    Pierwszym i najważniejszym etapem w postępowaniu repatriacyjnym jest otrzymanie decyzji o uznaniu za osobę polskiego pochodzenia. Decyzję w tej sprawie wydaje konsul właściwy ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: